Infrastructuur verdient zich altijd terug
Samenvatting artikel
14 januari 2009, © Nieuwsblad Transport
In een interview vertelt Wim van der Sluis, die bijna burgermeester van Rotterdam was geworden, dat hij Rotterdam ziet als een stad van twee werelden. Enerzijds de haven met de dynamische internationale zakenwereld en anderzijds de achterstandswijken met alle problemen die daarbij horen.
Als voorzitter van de havenwerkgevers richt van der Sluis zich naast onderwijs met Deltalinqs op de Verkeersonderneming die vorig jaar is opgericht om de verkeersdruk in de regio te verminderen. Dit begint nu zijn vruchten af te werpen, maar er is nog te weinig beslissingsmacht. Idealiter wordt er een echte onderneming van gemaakt met een eigen budget en wordt deze geïntegreerd in het Havenbedrijf Rotterdam. De taken van de onderneming kunnen dan het aanpakken van de A15, het aanleggen van twee oeververbindingen en het sluiten van de ruit zijn. De Port Authority of New York is het levende bewijs dat een dergelijke formule werkt. Door verantwoordelijkheid te geven, wordt een doorzettingsmacht gecreëerd. Ook Rijkswaterstaat zou verzelfstandigd moeten worden tot een Ontwikkelingsmaatschappij Nederland.
De overheid moet het aanleggen van infrastructuur uit handen geven en de belanghebbendencriteria aanpassen. Zolang de wet niet verandert, wordt het niet beter, ook niet met programma’s als Randstad Urgent. Iedereen doet wel zijn best, maar het probleem wordt langs de verkeerde kant aangepakt. Procedures, uitvoeringscapaciteiten en politieke keuzes blijven een probleem. De economische crisis biedt echter een goed moment voor een inhaalslag. Nederland staat al jaren bekend om de goede infrastructuur, hoewel deze de laatste jaren wat achteruit gegaan is. Infrastructuur verdient zich altijd terug.